Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2009

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ




Σε δάση και βουνά της τωρινής μου δίψας

Στ' ολόγιομο φεγγάρι της αγρύπνιας

Αγκαθοπιάστηκα

Στους λόγους κείνων που η παρουσία τους

Μοιάζει να' ναι στερημένη.

Μνήμη καιόμενης βάτου

Χωρίς τίποτα το θείο πια.



Ντέλλα Ο., Αθιβολές, Το Ροδακιό 2002

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου