Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2009

ΧΕΙΜΩΝΑΝΘΟΣ




Φθινόπωρο στον έρωτα απόψε ανατέλλει

αρισμαρί και μέλι μύρισαν τα βουνά

Κι εγώ κοιτάζω σιωπηλός το χώμα το βρεγμένο

σαν κάρβουνο αναμμένο η ομορφιά πονά.


Φιλί γυρεύω του ουρανού κι αυτός μου δίνει στάχτη

μα απ’ της καρδιάς τ’ αδράχτι σαν θέλω να κοπείς

σαλεύουν τα πορτόφυλλα κι η κλειδωνιά γυρίζει

αέρας μου σφυρίζει αν έρθεις μην αργείς.


Γδύσου κι από τα μάτια μου πάρε νερό και πλύσου

ο χωρισμός θυμήσου είναι χειμωνανθός

την λύπη την κατοίκησα σε νύχτα και σε μέρα

σ’ αφήνω στον αέρα για να σε βρω στο φως.


Η αγάπη φόβους κι όνειρα δειπνά προτού ραγίσει

στου πόνου το ξωκλήσι αγιάζει η ερημιά

κι εγώ μια θλίψη που ζητώ για να με σημαδέψει

το φως πριν βασιλέψει θα σ’ αρνηθώ ξανά.


Τραγούδι: Γιάννης Χαρούλης

Στίχοι, μουσική : Φωτάκη Ελένη - Καζαντζής Γιώργος





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου