Σάββατο, 14 Μαρτίου 2009

Στον δρόμο του χειμάρρου


Ρώτησαν τον Χριστό: Γιατί δεν χτίζεις ένα σπίτι για Σένα;

Απάντησε: Θεμελιώνω στον δρόμο του χειμάρρου.

Ο Χριστός είπε: Η ζωή στη γη διαρκεί όλο κι όλο τρεις μέρες: Το χθες, για το οποίο δεν έχεις πια τον έλεγχο, το αύριο, που δεν ξέρεις κατά πόσο θα καταφέρεις να το κερδίσεις,
και το σήμερα, που πρέπει να το διαχειριστείς καλά.

Πέρασε κάποτε ο Χριστός από έναν κήπο.

Εκεί, είδε έναν νέο άντρα που πότιζε. Ο άντρας παρακάλεσε τον Χριστό: Ζήτησε από τον Θεό Σου να μου δώσει λίγη αγάπη για Εκείνον, πολύ λίγη, όσο βαραίνει ένας κόκκος ρύζι. Ο Χριστός τού απάντησε: Δεν μπορείς να σηκώσεις το βάρος ενός ρυζιού. Τότε ζήτησέ Του μισό κόκκο, είπε ο άντρας.

Ο Χριστός προσευχήθηκε και παρακάλεσε τον Θεό: Θεέ μου, κάνε τον να Σε αγαπήσει λίγο, όσο ζυγίζει μισός κόκκος ρύζι. Κι αφού είπε αυτά ο Χριστός, έφυγε.

Μετά από αρκετό καιρό, έτυχε ο Χριστός να ξαναπεράσει από εκείνο το μέρος. Δεν είδε όμως πουθενά τον νέο και ζήτησε να μάθει πού βρίσκεται. Τρελάθηκε, Τού είπαν, και πήρε τα βουνά.

Ο Χριστός τότε προσευχήθηκε στον Θεό και Τον παρακάλεσε να Του αποκαλύψει το μέρος που είχε πάει ο άνθρωπος. Πράγματι τον βρήκε να στέκει σε ένα βράχο και να έχει στυλωμένα τα μάτια του στον ουρανό. Ο Χριστός τον χαιρέτησε, αλλά ο άντρας δεν άκουγε τίποτα. Τότε ο Χριστός τού είπε: Είμαι ο Ιησούς. Εκείνη τη στιγμή ο Θεός παρουσιάστηκε στον Χριστό και Τού είπε: Πώς μπορεί αυτός, που η καρδιά του έχει μέσα της αγάπη για μένα όσο μισός κόκκος ρύζι, να ακούσει οτιδήποτε άλλο;

ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΧΕΙΜΑΡΡΟΥ, Ο Χριστός στη λογοτεχνική παράδοση του Ισλάμ (απόδοση: Καδιώ Κολύμβα), Αρμός


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου