Τετάρτη, 4 Μαρτίου 2009

Όταν η νύχτα κυοφορεί τις μνήμες


ΠΑΡΑΛΟΓΗ


Κλείνομαι μές στο σώμα μου τις νύχτες

κυοφορώντας το δικό σου σώμα.

Μα πώς να πλάσω μέλη που ποθώ

που βλέπω μα δεν άγγιξα ποτέ μου.


Τυφλός κι από τα δυο μου χέρια.


v

Σε πλάθω λίγο λίγο κάθε νύχτα.

Έρχεται η μέρα και γκρεμίζομαι μαζί σου.


Ολόκληρη δεν θα σε δω ποτέ.

Ούτε θα σ' έχω. Κάθε φορά

πρωτόπλαστα τα μέλη σου και σκόρπια.

Έγινα παντοδύναμος για χάρη σου

δεν έγινα θεός.

Τι να την κάνω τόση παντοδυναμία

όταν απαγορεύεται το θαύμα.


ΜΙΧΑΛΗΣ ΓΚΑΝΑΣ, Παραλογή, Καστανιώτης 1998

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου