Σάββατο, 4 Απριλίου 2009

Νόστος πατρίδας άγνωστης


ΜΑΝΑ


Έφυγες κι έγειρε

επικίνδυνα το σπίτι


Να' ταν κοντά σου η Ήπειρος

να σε κλάψει


Κι η Νεμέρτσκα να σου

κλείσει τα μάτια


Ας είναι ελαφρύ το ποίημα

που σε σκεπάζει.-


ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΣΠΙΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΑΡΧΙΑ


Τι το θες το τηλέφωνο στο χωριό -μου' λέγαν- ένα μήνα

όλον κι όλον θα το χρησιμοποιείς και θα πληρώνεις

πάγια για δώδεκα κι εγώ χαιρόμουνα πως τους είχα δώσει

την εντύπωση ενός υποκειμένου σαν ελόγου τους πως

κανένας τους δεν μπορούσε να ανιχνεύσει το μέσα δάσος μου

έτσι χαιρόμουνα την απεριόριστη έκταση της ελευθερίας

τηλεφωνώντας τους έντεκα στο σπίτι μου να το ακούσω πώς

περνά μόνο κι εγκαταλελειμμένο να το παρηγορώ να μου

απαντάει με σπασμένη φωνή να μπαίνουν στη γραμμή ο βοριάς

κι ο νόστος διεκδικώντας το καθένας για λογαριασμό του

να προσπαθώ να το ξαναπιάσω και να βουίζει παίρνω τον

Ο.Τ.Ε. ανησυχώντας μου απαντάει πως υπάρχει βλάβη στο

δίκτυο προερχόμενη από θεομηνία να προσπαθήσω αύριο

το σκεφτόμουν τόσο πολύ όλη νύχτα που ξύπνησα με χαραγμένη

στο στήθος μου τη χρονολογία κατασκευής του. 1823.


ΠΑΤΡΙΔΑ


Κλαίω όταν έρχομαι κι όταν φεύγω κλαίω κι ο

χρόνος ανάμεσα νιώθει ανήμπορος κι άχρηστος

που δεν τα καταφέρνει να στεγνώσει τα δάκρυά μου.


ΓΙΑΝΝΕΝΑ


Στον Γιώργο Αράγη


Παλιά βροχή απ' τον καιρό του Αλή

στη λίμνη και στα γκαλντερίμια από

βυθισμένο κλαρίνο μοιρολόι -αλί-

βήματα βιαστικά στα στενορύμια...


ΤΑΣΟΣ ΠΟΡΦΥΡΗΣ, Σώμα κινδύνου, Ύψιλον 2004

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου