Κυριακή, 5 Απριλίου 2009

...χωρίς φωνή ανάμεσα στις φωνές που είν' έγκλειστες μαζί μου


"...τι θα' κανα χωρίς αυτόν τον κόσμο χωρίς πρόσωπο χωρίς απορίες

όπου η ψυχή δε ζει παρά μια στιγμή όπου κάθε στιγμή

χάνεται στο κενό στη λησμονιά της αλλοτινής της ύπαρξης

χωρίς αυτό το κύμα όπου στο τέλος

κορμί και σκιά καταβροχθίζονται

τι θα' κανα χωρίς αυτή τη σιωπηλή δίνη των ψιθύρων

που ασθμαίνει μανιασμένη για βοήθεια γι' αγάπη

χωρίς αυτόν τον ουρανό που υψώνεται

πάνω απ' τη σκόνη της σαβούρας του



τι θα' κανα θα' κανα ό,τι και χθες ό,τι και σήμερα

αγναντεύοντας απ' το φεγγίτη μου μπας και δεν είμαι μόνος

να πλανιέμαι και να φεύγω μακριά απ' όλη ετούτη τη ζωή

σ' ένα χώρο μπερδεμένο

χωρίς φωνή ανάμεσα στις φωνές

που είν' έγκλειστες μαζί μου"



ΣΑΜΙΟΥΕΛ ΜΠΕΚΕΤ, Ποιήματα συνοδευόμενα από σαχλοκουβέντες
Φωτογραφία: Αμάντα Σαρρή από την παράσταση "Άμλετ στο σκοτάδι" χειμώνας 2008, Τεχνοπολις Γκάζι

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου