Κυριακή, 19 Απριλίου 2009

Επιστροφή χάριν του Σκιαθίτη


ΧΩΡΙΣ ΣΤΕΦΑΝΙ


[...]


Μόνον το απόγευμα της Λαμπρής, όταν εσήμαινον οι κώδωνες των ναών δια την Αγάπην, την Δευτέραν Ανάστασιν καλουμένην, μόνον τότε ετόλμα να εξέλθη από την οικίαν, αθορύβως και ελαφρά πατούσα, τρέχουσα τον τοίχον-τοίχον, κολλώσα από τοίχον εις τοίχον, με σχήμα και με τρόπον τοιούτον ως να έμελλε να εισέλθη δια τι θέλημα εις την αυλήν καμμιάς γειτονίσσης. Και από τοίχον εις τοίχον έφθανεν εις την βόρειον πλευράν του ναού, και δια της μικράς πλαγινής θύρας, κρυφά και κλεφτά έμβαινε μέσα.

[...]

Ωραίον και πολύ ζωντανόν, και γραφικόν και παρδαλόν, ήτο το θέαμα. Οι πολυέλεοι ολόφωτοι αναμμένοι, αι άγιαι εικόνες στίλβουσαι, οι ψάλται αναμέλποντες τα Πασχάλια, οι παπάδες ιστάμενοι με το Ευαγγέλιον και την Ανάστασιν επί των στέρνων, τελούντες τον Ασπασμόν.

[...]

Και τας καλάς ημέρας δεν είχε τόλμης πρόσωπον να υπάγη κι αυτή εις την εκκλησίαν.

Μόνον το απόγευμα του Πάσχα, εις την ακολουθίαν της Αγάπης, κρυφά και δειλά εισείρπεν εις τον ναόν, δια ν' ακούση το "Αναστάσεως ημέρα" μαζί με τις δούλες και τις παραμάνες.

Αλλ' Εκείνος, όστις ανέστη "ένεκα της ταλαιπωρίας των πτωχών και του στεναγμού των πενήτων", όστις εδέχθη της αμαρτωλής τα μύρα και τα δάκρυα και του ληστού το Μνήσθητί μου, θα δεχθή και αυτής της πτωχής την μετάνοιαν, και θα της δώση χώρον και τόπον χλοερόν, και άνεσιν και αναψυχήν εις την βασιλείαν Του την αιωνίαν".


Ο κυρ Αλέξανδρος

1 σχόλιο:

  1. Χριστός Ανέστη! Υπέροχο απόσπασμα αυτό που έβαλες, δεν ξέρω ο Παπαδιαμάντης μου φαντάζει σαν ο αντιπρόσωπος των αδικημένων στη λογοτεχνία..των αδικημένων ανθρώπων αλλά και των αδικημένων στιγμών. Δίνει φωνή σε όλους και σε όλα.
    Να'σαι καλα που μας το θύμισες..

    ΑπάντησηΔιαγραφή