Τετάρτη, 22 Απριλίου 2009

Επειδή μόνος του κανείς βαδίζει


Η ΤΕΤΑΡΤΗ ΤΩΝ ΤΕΦΡΩΝ


Ι


Επειδή δεν ελπίζω να ξαναγυρίσω

επειδή δεν ελπίζω

επειδή δεν ελπίζω να γυρίσω

λαχταρώντας το χάρισμα του ενός και τη φήμη του άλλου

δεν αγωνίζομαι πια ν' αγωνιστώ για τέτοια πράγματα

(γιατί ν' απλώνει τα φτερά του ο γέρικος αετός;)

γιατί να πενθώ

τη χαμένη δύναμη της συνηθισμένης βασιλείας;


Επειδή δεν ελπίζω να ξαναγνωρίσω

την αδύναμη δόξα της θετικής ώρας

επειδή δε σκέφτομαι

επειδή γνωρίζω πως δε θα γνωρίσω

τη μόνη αληθινή πρόσκαιρη δύναμη

επειδή δε μπορώ να πιω

εκεί, που δέντρα ανθίζουνε και τρέχουνε βρυσοπηγές, εφόσον

τίποτα δε γίνεται ξανά


Επειδή γνωρίζω πως ο χρόνος είναι πάντοτε χρόνος

και ο τόπος πάντοτε και μόνο τόπος

κι αυτό που είναι τωρινό μόνο για μια φορά είναι τωρινό

και μόνο για έναν τόπο

χαίρομαι που τα πράγματα είναι όπως είναι και

απαρνιέμαι την ευλογημένη μορφή

και απαρνιέμαι τη φωνή

επειδή δε μπορώ να ελπίζω πως θα ξαναγυρίσω

χαίρομαι λοιπόν, έχοντας να καταπιαστώ με κάτι

που να μου δίνει χαρά


Και προσεύχομαι στο Θεό να μας ελεήσει

και προσεύχομαι ώστε να μπορώ να ξεχάσω

τα ζητήματα αυτά που με τον εαυτό μου πάρα πολύ τα συζητώ

πάρα πολύ τα εξηγώ

επειδή δεν ελπίζω να ξαναγυρίσω

ας αποκριθούν αυτές οι λέξεις

γι' αυτό που έγινε να μην ξαναγίνει

είθε η κρίση να μην είναι πολύ βαριά για μας


Επειδή ετούτα τα φτερά δεν είναι πια φτερά για να πετούν

παρά μόνο ριπίδες να χτυπούν τον αέρα

τον αέρα που τώρα είναι εντελώς μικρός και ξερός

πιο μικρός και πιο ξερός κι από τη θέληση

δίδαξέ μας να φροντίζουμε και να μη φροντίζουμε

δίδαξέ μας να μένουμε ήρεμοι.


Προσευχήσου για μας τους αμαρτωλούς τώρα και στην ώρα

του θανάτου μας

Προσευχήσου για μας τώρα και στην ώρα του θανάτου μας.



Τ.Σ.ΕΛΙΟΤ, Η Τετάρτη των Τεφρών (μτφρ.Κλείτος Κύρου), ύψιλον 1993

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου