Σάββατο, 18 Απριλίου 2009

Τοις αγαπώσιν εμβόλιμα


ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΕΣΧΑΤΩΝ


Ι

[...]

Τα γνωρίσματα του καταραμένου

τον διαποτίζουν

μέρα τη μέρα ώσπου να τον καταβροχθίσουν.

Μια εντοιχισμένη πλάκα

στον ουρανό

γράφει το λόγο της τιμωρίας του.

Κεντρισμένος από περιέργεια

πήγα μια νύχτα

να τον κάμω φίλο.

Ήταν λίγο πριν την τελειωτική του καταδίκη.



Ήμουν τρυφερός μαζί του

μα έμεινα μονάχα με την καλή πρόθεση.

Μού είπε

πως προτιμά να ζήσει χωρίς φίλους

πως η λύπη ήταν γι' αυτόν

η μόνη τροφή που τον συγκρατούσε

μέσα στο πικρό υλικό

των ουρανών.

Έμαθα έτσι αυτό

που το μαθαίνουμε αργά ή γρήγορα:



Για ν' αγαπήσεις πρέπει

να είσαι έτοιμος να τιμωρηθείς.

Αυτή είναι μια ηδονή

που δαγκώνει τα χείλη της ζωής

σε σημείο που δεν καταλαβαίνεις

τον κόσμο.

Η αγάπη είναι ένα παράξενο

προσκύνημα

στον τόπο της δοξασίας

σ' ένα κόκκινο σφαγείο

στο οστεοφυλάκιο των σαράντα μαρτύρων.

Η αγάπη σαπίζει ανέγγιχτη

μέσα στην απελπισία της προσευχής.


ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΜΟΥΝΤΕΣ, Νηπιοβαπτισμός

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου