Παρασκευή, 8 Μαΐου 2009

Του Απρίλη με το παλιό



ΕΝΝΕΑ ΧΟΡΟΙ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ, 1993


ΙΙΙ


Είναι που η ανοιξιάτικη βροχή


δεν δύναται να γεμίσει τον γκρεμό της απουσίας σου


με στάλες από ροδόσταμο


είναι που δεν μπόρεσα να στύψω ακόμη


το πηγάδι του θανάτου


επειδή χωρίς τη φλόγα σου βρίσκομαι καθημερινά


αντίκρυ σε χιλιάδες εκτελεστικά αποσπάσματα.


Είναι που σού λέω σ' αγαπώ


σ' όλες τις γλώσσες των λουλουδιών


των εντόμων και των δέντρων


κι εσύ μπορεί να μη μ' ακούς


που τόσες φορές φόρεσα το ρούχο της απελπισίας


κι ήρθα ικέτης στην Παράδεισό σου


μια βάτος καιομένη χωρίς έλεος.


Είναι που το φεγγάρι κυλάει κατά πάνω μου


που όλο μεγαλώνει κι έρχεται ανελέητο


κι άλλη δεν έχω έπαλξη απ' το γυμνό σου σώμα


δεν έχω άλλη παράκληση


απ' αυτόν τον ακονισμένο Απρίλιο


που σκέφτομαι να τον καρφώσω


μ' όλη τη δύναμη του σκότους μου


ανάμεσα ακριβώς στα φυλλοκάρδια της νύχτας


και τότε


"φυλάξου αγάπη μου" να σού φωνάξω


γιατί πάλι απόψε


θα πλεύσει στο αίμα ο έρωτάς μας


κι απ' το πυρακτωμένο στήθος μου


μη φεύγεις μακριά


που ξέρει να φυλάττει τα ζεστά σου χέρια


στ' αρώματα των γιασεμιών


και στη σιωπή του.


ΔΙΟΜΗΔΗΣ ΒΛΑΧΟΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου