Δευτέρα, 1 Ιουνίου 2009

Μνήμη Ιουστίνου του Αγίου και περί Αλυπίας


ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ ΤΟΥ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥ "Προς Τρύφωνα Ιουδαίον Διάλογος"



"Επεί οι τα καθόλου και φύσει και αιώνια καλά εποίουν,

ευάρεστοί εισι τω Θεώ,

και διά του Χριστού τούτου εν τη αναστάσει ομοίως τοις προγενομένοις αυτών δικαίοις,

Νώε και Ενώχ και Ιακώβ, και ει τινες άλλοι γεγόνασι,

σωθήσονται συν τοις επιγνούσι τον Χριστόν τούτον του Θεού Υιόν,

ος και προ εωσφόρου και σελήνης ην,

και δια της Παρθένου ταύτης

της από του γένους του Δαβίδ γεννηθήναι σαρκοποιηθείς υπέμεινεν,

ίνα δια της οικονομίας ταύτης ο πονηρευσάμενος την αρχήν όφις,

και οι εξομοιωθέντες αυτώ άγγελοι καταλυθώσι,

και ο θάνατος καταφρονηθή,

και εν τη δευτέρα αυτού του Χριστού παρουσία από των πιστευόντων αυτώ

και ευαρέστως ζώντων παύσηται τέλεον,

ύστερον μηκέτ' ών,

όταν οι μεν εις κρίσιν και καταδίκην του πυρός απαύστως κολάζεσθαι πεμφθώσιν,

οι δε εν απαθεία

και αφθαρσία

και αλυπία

και αθανασία

συνώσιν".


J.P.Migne P.G. 6,573 A


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου