Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2009

Ποιήματα σερφάρουμε. Άλλο τίποτα δεν κάνουμε


ΜΕ ΤΟ ΜΑΧΑΙΡΙ ΣΤΑ ΔΟΝΤΙΑ


Η αγάπη δεν κουβαλάει το φως,

καθώς σ' αδιέξοδους δρόμους τη συναντάμε,

μ' ένα πρόσωπο που χρόνια χτίζαμε

κι ένας σεισμός το ραγίζει

και φέγγουνε τα χάσματα, καίνε,

οι περιστάσεις το αφανίζουν,

πώς να σταθούμε

ενώ αυτή σχεδόν δε μας νιώθει,

φοβόμαστε μην πέσουμε

πρόσωπο με πρόσωπο

και τότε απελπισμένα

την αγκαλιάσουμε

με κλάμα αντρίκιο,

εμείς που πολύ αγαπήσαμε

και δεν μπορούμε να προδώσουμε,

εμείς που μείναμε μακριά

και δεν εγκαταλείψαμε τις θέσεις μας.


Λοιπόν

πώς να μιλήσω με το μαχαίρι

στα δόντια.



ΜΑΥΡΑ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ


Σ' έχω χάσει.


Η πλατεία

ένα χέρι ανοιγμένο στη βροχή, στον αγέρα

στους ανθρώπους

ένα χέρι που σε κρατάει στο φως

το κεφάλι ριγμένο στον άνεμο

μικρά βήματα σε ομόκεντρους κύκλους,

η προσμονή τελειώνει.


Στην πλατεία,

που κρύβει και συντηρεί τους πεθαμένους

μαύρα περιστέρια κυκλοφορούνε

μάτια κόκκινα από το κυπαρίσσι ψηλά παρατηρούνε.

Τις τελευταίες ελπίδες επισημαίνουν,

τις ραμφίζουν μέσα από την πράσινη χλόη

και χάνονται ψηλά στο φως.


Μένεις μόνη

μέσα στο θόρυβο και τον αχό

με τις μαύρες σκιές πάνω

στο μέτωπό σου να διαβαίνουν σύννεφα.

Μόνη

χωρίς προσμονή, περιστέρια κι αγάπη,

χωρίς πόνο,

έρημη, ένα σκιάχτρο

με κίτρινη μπλούζα να σπιθίζει στο φως.


ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΜΑΡΚΟΓΛΟΥ, Έσχατη υπόσχεση. Ποιήματα 1958-1992, Νεφέλη 1996

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου