Σάββατο, 13 Ιουνίου 2009

"Κρεμάς" ένα ποίημα σα για να ζήσει τη ζωή που κρύβει μέσα του


αρχή


απ΄το θορυβώδες αχνοκίτρινο τραμ νούμερο τρία με τους ξύλινους πάγκους τα μπρούντζινα
χερούλια και τις δερμάτινες χειρολαβές μόλις πήγαινε να πάρει τρίζοντας την επόμενη
στροφή ήτανε δεκαπέντε του νοέμβρη κι ούτε λόγος για χιόνι τότε τον είδα να προχωράει τα
χέρια στις τσέπες λίγο σκυφτός οι ώμοι σηκωμένοι έτσι τον είχα δει συχνά αλλά ποτέ τόσο
ευάλωτο τόσο πληγωμένο τόσο ανυπεράσπιστο τέτοιος άνθρωπος δεν χρειάζεται ν' ανοίξει το
στόμα του έτσι όπως τρέχει πέρα δώθε θα τον πιάσουν σίγουρα έβλεπα όλα τα μαχαίρια
γυμνά πάνω του στραμμένα τον έβλεπα να τρέχει στον έρημο δρόμο δεν ήθελα να τον σώσω
να τον προστατεύσω να τον πιάσω ήθελα να' μαι κοντά του είδα την πλάτη του ένα στόχο
αυτό με βρήκε στην καρδιά


BARBARA KOHLER, η πηνελόπη περιμένει. τι περιμένει, Νεφέλη Ιούνιος 2009

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου