Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2009

Έτσι όπως οι δερβίσηδες στροβιλίζονται μες στην αλήθειά τους δίχως να νοιάζονται




Αληθινό είναι ό,τι σπαταλιέται

δίχως εμφανείς λόγους

Ό,τι εκσφενδονίζεται στο μηδέν

δίχως ουρές και ίχνη

Ό,τι υπάρχει από σύμπτωση

δίχως να καυχιέται γι' αυτό

δίχως να νοιάζεται αν θα μπορεί

για πάντα να μη καυχιέται γι' αυτό


ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΓΓΕΛΑΚΑΣ, Σάλια, μισόλογα και τρύπιοι στίχοι, Λιβάνης 1995

1 σχόλιο:

  1. Τα Σάλια ήταν η πρώτη ποιητική συλλογή που διάβασα. Πρώτη γυμνασίου με γυαλί πατομπούκαλο και δίσκους από Τρύπες. Ωραία χρόνια!
    Τον καιρό που ακολούθησε διάβασα πολύ καλύτερους ποιητές -από άποψη λεξικής ποικιλίας, γιατί ο οίστρος της ποίησης δεν είναι μετρήσιμος ποιοτικά-, αλλά ποτέ δεν ένιωσα έτσι ξανά.
    Ειδικά αυτό το ποιήμα ήταν το πρώτο προσωπικό μου ερέθισμα προς την αμφισβήτηση του θεού.

    ΑπάντησηΔιαγραφή