Πέμπτη, 14 Ιανουαρίου 2010

Τα κερδισμένα και τα χαμένα της Ποίησης


ΠΡΟΣ ΘΕΟΥ ΟΜΩΣ


Καθίστε λοιπόν στων τρένων τους σταθμούς

περπατήστε μες στις ράγες

εν ανάγκη ταξιδέψτε

ποιήματα θα σας φτάσουν

στο σβέρκο θα καθίσουν

θα τα γράψετε

προς Θεού όμως

μην πιστέψετε ποτέ πως φτάνει

πως τούτο είναι και από μόνο του αρκετό

εσείς οι ποιητές

στην ποίηση μην αρκεστείτε

θα γελαστείτε

μα σαν το νιώσετε

θα είναι πια αργά

θα' χει από πάνω σας

μια ολόκληρη εποχή περάσει

δίχως να τη γευτείτε


Προς Θεού

στην ποίηση

μην αφεθείτε

εσείς οι ποιητές


Όλγα Ντέλλα

ΠΡΟΤΙΜΑΤΕ ΤΟ ΤΡΑΙΝΟ


Στους νέους ποιητές θα' θελα να συστήσω:

ταξιδεύετε με το τραίνο,

όσο κι αν αυτό

θεωρείται παλιομοδίτικο.

Τα ταξίδια με το τραίνο

είναι από τα πλέον αποδοτικά.


ΠΑΡΑΤΗΜΕΝΟ ΒΑΓΟΝΙ


Σα να τον ξέχασαν τα τραίνα και τον άφησαν

απ' το μεγάλο τους ταξίδι έξω.

Νιώθει του άδειου σταθμού τη σιωπή

μέχρι το κόκκαλο


σαν το βαγόνι νιώθει

το παρατημένο.


ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΛΑΚΑ


Τη ζωή μου τη φανταζόμουνα αλλιώς,

χωρίς αυτή την πλάκα

πάνω στο στήθος.


Σαν ένα ταξίδι τη φανταζόμουνα,

και όχι σαν έναν έρημο σταθμό.


ΧΡΙΣΤΟΣ ΛΑΣΚΑΡΗΣ, Απόγευμα προς βράδυ, Γαβριηλίδης 2006


http://www.photofolio.gr/main.php

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου