Τρίτη, 6 Απριλίου 2010


ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ΚΑ’ 1-17


«Μετά ταύτα εφανέρωσεν εαυτόν πάλιν ο Ιησούς τοις μαθηταίς επί της θαλάσσης της Τιβεριάδος
[…]
Τούτο ήδη τρίτον εφανερώθη ο Ιησούς τοις μαθηταίς αυτού εγερθείς εκ νεκρών. Ότε ουν ηρίστησαν, λέγει τω Σίμωνι Πέτρω ο Ιησούς. Σίμων Ιωνά, αγαπάς με πλείον τούτων; λέγει αυτώ. ναι, Κύριε, συ οίδας ότι φιλώ σε. λέγει αυτώ. βόσκε τα αρνία μου.
λέγει αυτώ πάλιν δεύτερον. Σίμων Ιωνά, αγαπάς με; λέγει αυτώ. ναι, Κύριε, συ οίδας ότι φιλώ σε. λέγει αυτώ. ποίμαινε τα πρόβατά μου.
λέγει αυτώ το τρίτον. Σίμων Ιωνά, φιλείς με; ελυπήθη ο Πέτρος ότι είπεν αυτώ το τρίτον, φιλείς με, και είπεν αυτώ. Κύριε, συ πάντα οίδας, συ γινώσκεις ότι φιλώ σε. λέγει αυτώ ο Ιησούς. βόσκε τα πρόβατά μου».

Μέρες τώρα εκ της Μεγάλης Εβδομάδας μου ερχόταν και μου έφευγε μα μου έμενε στα χείλη το «φιλείς με;», οι τρεις απανωτές ερωτήσεις του Κυρίου προς τον Πέτρο, τρεις όσες και οι αρνήσεις του. Ερωτήσεις που υποκύπτουν στην ανθρώπινη αδυναμία του πρώτου ή ερωτήσεις προς αποκατάσταση της αδυναμίας του δεύτερου. Όπως και να’ χει ανθρώπινα πράγματα. Από μικρή τούτο το Ευαγγέλιο, μαζί και με το άλλο, της τρικυμίας, τα είχα από τα πρώτα και τα πεφιλημένα σε ανάγνωση. Τα υπόλοιπα είναι ήδη γνωστά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου