Πέμπτη, 6 Μαΐου 2010


Μουδιασμένη Πέμπτη. Μουδιασμένες μέρες θα ακολουθήσουν, για να ξεχαστούν εύκολα οι μνήμες και να ξενερώσουν οι φωνές, όπως σε κάθε παρόμοια περίπτωση άλλωστε.



Bloggers και μη bloggers, facebookers και μη, όλοι εν τρανώ χορώ, μιλώντας ή σιωπώντας, σερνόμαστε την κάθε μέρα, θεατές ακίνητοι και βαλτωμένοι σε θέατρο υπαίθριο και άλλοτε κομπάρσοι μιας φαρσοκωμωδίας που παρακαλάς να πέσει η αυλαία να τελειώνουμε




Μόνο κραυγές αφήνουμε στα blog πια, όλη η επικράτεια χώρα μια blogκραυγή που η οργή της δεν φτάνει στον παραλήπτη.

Πού θα πάει αυτό;

http://vlemma.wordpress.com/2010/05/05/apergia-nekroi/

http://old-boy.blogspot.com/2010/05/n.html

http://pezotis.blogspot.com/?spref=fb

1 σχόλιο:

  1. Καλησπέρα σας..το ίδιο ερώτημα βασανίζει τη σκέψη μου απο την μικρή διαδρομή μου στο διαδίκτυο:"Μόνο κραυγές αφήνουμε στα blog πια, όλη η επικράτεια χώρα μια blogκραυγή που η οργή της δεν φτάνει στον παραλήπτη.
    Πού θα πάει αυτό;"..

    κι ακόμη ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΔΩ; ΓΙΑΤΊ ΜΠΉΚΑΜΕ; απο ανία; απο ξέσπασμα "εγω θα γράψω καλύτερα;"..οι παλαιότεροι δεν είχαν τόσα μέσα δύναμης της έκφρασης και κατάφερναν πολύ περισσότερα,αλλά πολεμούσαν κι όχι βέβαια απο την πολυθρόνα τους όπως πολλοί απο μάς!

    Ελπίζω και προσεύχωμαινα φτάσει η κραυγή με της Παναγίας μας την βοήθεια σε ώτα μη ακουέντων!

    Καλό σας απόγευμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή